wtorek, 20 maja 2014

Wtorek z Książką vol.13

Tygodniowe opóźnienie, ale na prawdę byłam zajęta ;) Co robiłam pokażę Wam już nie długo. Na inne moje pomysły i ich pokazywanie, jeszcze za wcześnie ;)

Przyznaję też, że książka którą mam dziś zaprezentować była dziwna... Ciężko się ją czytało i sama nie wiem co o niej napisać. Takie mam mieszane odczucia.
"O tym się nie mówi" Kai Platowskiej to historia dwóch kobiet, które poznały się w murach szpitala psychiatrycznego. Każda trafiła tam z innego powodu, każda ma za sobą ciężkie chwile, każda musi zawalczyć o nowe życie, o przyszłość. Początkowo niezbyt dobrze się rozumieją. Jedna z nich jest wycofana, wystraszona i pedantyczna. Druga swój lęk i problemy zamienia w bałagan i częste kontakty z ludźmi. Są różne, ale po pewnym czasie zaczynają się rozumieć, uzupełniać. Zaczynają się sobie zwierzać i tak na prawdę prowadzą wzajemną terapię.
Poza głównymi wątkami dwóch kobiet, poznamy życie szpitalne i problemy ludzi tam przebywających.
 Zdjęcie z www.google.pl
Książka przybliża czytelnikowi ludzkie problemy. Zwraca uwagę na to, że wśród nas, wśród wszechobecnego piękna i radości pokazywanej w mediach, są tematy trudne, wstydliwe. Tematy tabu w naszym społeczeństwie. Pokazuje jak ludzie reagują na to co inne - pogardą, śmiechem, wstydem. Nie zastanawiając się co czuje druga osoba, co jest podłożem takiego zachowania, nie starają się pomóc.
Ciężko mi było skończyć czytać tą książkę. Jak dla mnie to za dużo opisów, często podobnych, za mało pokazania życia. Takie jest moje wrażenie. Mimo to zrozumiałam, że rozmowa jest potrzebna. Że mimo oporów, wstydu, skrępowania, trzeba mówić. Wygadać się, wysłuchać. Czasem może doradzić. Człowiek musi czuć się rozumiany i potrzebny, musi czuć, że nie jest sam w tym wielkim świecie. Musi mieć na kogo liczyć by nie zwariować.

Dziękuję Wydawnictwu Novaeres za wsparcie akcji.


4 komentarze:

  1. Wiesz, nie dziwię się że nie łatwo było ci czytać tą książkę. Sama nie miałam jej w rękach, ale samo to, że w książce pokazany jest świat za murami szpitala psychiatrycznego, sprawiać będzie, że nie będzie to lekka lektura. Zaciekawiłaś mnie tą recenzją. Trudny temat, w naszym społeczeństwie wciąż Tabu, i to pokazany oczami osób chorych ... czyli zupełnie inne spojrzenie ... hmm ... kusząca propozycja :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Polecam Ci Dziewczynkę z Balonikami :) Też w tematyce tego typu, ale czyta się a raczej połyka lekko :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :) Skorzystam chętnie :)

      Usuń
  3. Widze w Twojej recenzji jeden wyraz, ktory zawsze zachęcał mnie do przeczytania książki: "dziwna". Opowiem tu anegdotę z życia bibliotekarzy. Jak wiadomo dobry bibliotekarz musi dużo czytać, by polecić odpowiednią lekturę dla każdego. Ale wiadomo też, że są książki b. popularne i te po które rzadko kto sięga, bo okładka nie ciekawa, bo tytuł nie zachęcający, autor nie znany etc ale i te książki mogą być fajne. W każdym bądż razie wymysliłysmy z koleżankami bibliotekarkami zabawę w czytanie "dziwnych" ksiazek. Jedna wybierała dla drugiej przymusową lekturę, potem miałyśmy ją opowiedzieć i osądzić dla których czytelników sie ewentualnie nadaje. Oczywiście w swojej złośliwości starałysmy sie wybrać dla koleżanek najdziwniej zapowiadajaca sie pozycję. No i jak przyszła moja kolej, koleżanki przerzucajac książki doszły do wspólnego wniosku: "bez sensu ta zabawa, bo tej wariatce nawet najdurniejsza książka się spodoba"... Mam nadzieję, że mądraliny kupiły też tę książkę do biblioteki i dadzą poczytać jak odwiedze Polandie :-) bo kupowac będę tylko takie które zainteresują tez małżonka, ze względu na oszczędność

    OdpowiedzUsuń

Drogi czytelniku, dziękuję za pozostawienie komentarza pod tym postem i Twój czas jaki poświęciłeś aby nakreślić tych kilka słów :)

Copyright © 2016 www.ciepelkowo.pl | blog
| Magda M. Ciepełkowo